⌂Ana Sayfa ☾Günlük Ayet ☾Cüzler
68
SURE

Kalem Suresi

Mehmet Okuyan • Kur’an Meal-Tefsir
← Önceki Sure Sonraki Sure →
⌄
⌄
00:00 / 00:00
1
Nûn.[1] Kaleme ve satır satır yazdıklarına yemin olsun.
2
Rabbinin nimeti sayesinde sen asla cinlenmiş değilsin.
3
Şüphesiz ki senin için başa kakılmayan (kesintisiz) bir ödül vardır.
4
Sen elbette yüce bir ahlak üzeresin.
5
(5, 6) Hanginizin fitneye düştüğünü ileride sen de göreceksin, onlar da görecekler.
6
(5, 6) Hanginizin fitneye düştüğünü ileride sen de göreceksin, onlar da görecekler.
7
Şüphesiz ki Rabbin -evet yalnızca O- kendi yolundan kimin saptığını iyi bilendir ve O kimlerin doğru yola ulaştırıldığını iyi bilendir.[1]
8
(Gerçeği) yalanlayanlara itaat etme!
9
Onlar senin (kendilerine) yumuşak davranmanı isterler ki kendileri de (sana) yumuşak davransınlar.
10
(10, 11, 12, 13) Sürekli (yalan yere) yemin edip duranlara, aşağılıklara, (herkesi) kötüleyenlere, söz götürüp getirenlere, iyiliğe engel olanlara, saldırganlara, günaha gömülenlere, kaba olanlara, ardından da kötülükle damgalı olanlara itaat etme![1]
11
(10, 11, 12, 13) Sürekli (yalan yere) yemin edip duranlara, aşağılıklara, (herkesi) kötüleyenlere, söz götürüp getirenlere, iyiliğe engel olanlara, saldırganlara, günaha gömülenlere, kaba olanlara, ardından da kötülükle damgalı olanlara itaat etme![1]
12
(10, 11, 12, 13) Sürekli (yalan yere) yemin edip duranlara, aşağılıklara, (herkesi) kötüleyenlere, söz götürüp getirenlere, iyiliğe engel olanlara, saldırganlara, günaha gömülenlere, kaba olanlara, ardından da kötülükle damgalı olanlara itaat etme![1]
13
(10, 11, 12, 13) Sürekli (yalan yere) yemin edip duranlara, aşağılıklara, (herkesi) kötüleyenlere, söz götürüp getirenlere, iyiliğe engel olanlara, saldırganlara, günaha gömülenlere, kaba olanlara, ardından da kötülükle damgalı olanlara itaat etme![1]
14
Malı ve çocukları var diye (şımardığından),
15
Ona ayetlerimiz tilavet edildiği (okunup aktarıldığı) zaman "Öncekilerin masalları!" der.[1]
16
(Buna karşılık), ileride onun burnunu sürteceğiz.
17
(17, 18) Şüphesiz ki biz, bahçe sahiplerini denediğimiz gibi onları da denemiştik. Hani o (bahçe sahipleri) bahçeyi kesin olarak sabah hasat edeceklerine yemin etmişlerdi; istisna etmemişler(di).[1]
18
(17, 18) Şüphesiz ki biz, bahçe sahiplerini denediğimiz gibi onları da denemiştik. Hani o (bahçe sahipleri) bahçeyi kesin olarak sabah hasat edeceklerine yemin etmişlerdi; istisna etmemişler(di).[1]
19
Onlar uykudayken, Rabbinden (gelen) kuşatıcı bir afet orayı sarmıştı.
20
(Bahçe) hasat edilmiş gibi (bomboş) olmuştu.
21
Sabah olurken birbirlerine şöyle seslenmişlerdi:
22
"Hasat etmek istiyorsanız, erkenden arazinize (bahçenize) gidin!"
23
(23, 24) (Bahçe sahipleri "Keşke) bugün yanınıza sokulmak üzere bahçeye hiçbir yoksul girmese!" (dileğiyle) fısıldaşarak yürüyorlardı.
24
(23, 24) (Bahçe sahipleri "Keşke) bugün yanınıza sokulmak üzere bahçeye hiçbir yoksul girmese!" (dileğiyle) fısıldaşarak yürüyorlardı.
25
Her şeye güçleri yetermiş (gibi) çok erken davranıp (bahçeye gelmişlerdi).
26
Fakat bahçeyi gördüklerinde "Biz (herhâlde) yolumuzu şaşırdık!" demişlerdi.
27
"(Hayır)! Aksine biz mahrum bırakıldık!"[1] (diye sızlanmışlardı).
28
İçlerinden en makul olanı "Ben sizi ‘Tesbih etsenize!' diye uyarmamış mıydım?" demişti.
29
(Onlar) "Rabbimiz yücedir! Doğrusu biz (kendimize) yazık etmişiz!" demişlerdi.
30
Birbirlerini kınamaya başlamışlardı.
31
(Şunu) demişlerdi: "Eyvah, yazıklar olsun bize! Biz azgın kişilermişiz.
32
Belki Rabbimiz bize (yok olan bahçemizin) yerine daha iyisini verir. Şüphesiz ki biz (artık) sadece Rabbimize yönelenleriz."
33
İşte (dünya) azabı böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi!
34
Şüphesiz ki muttakîler (duyarlı olanlar) için Rableri katında nimetleri bol cennetler vardır.
35
(Allah'a) teslimiyet gösterenleri suçlularla bir mi tutacağız!
36
Ne oluyor size? Nasıl (böyle) hükmediyorsunuz?[1]
37
(37, 38) Yoksa içinde beğendiğiniz her şeyin bulunduğu bir kitabınız var da onda(n) mı okuyorsunuz!
38
(37, 38) Yoksa içinde beğendiğiniz her şeyin bulunduğu bir kitabınız var da onda(n) mı okuyorsunuz!
39
Yoksa vereceğiniz her hükmün lehinize olacağına dair kıyamet gününe kadar geçerli aleyhimizde yeminler mi var (biz size böyle sözler mi verdik)!
40
Buna (bu iddiaya) hangilerinin kefil olabileceğini kendilerine sor!
41
Yoksa (kendilerini destekleyen) ortaklar(ı) mı var! Sözlerinde doğru iseler, ortaklarını getirsinler!
42
O gün, bacaktan açılacak (işler zorlaşacak)[1] ve secdeye davet edileceklerdir fakat (buna) güç yetiremeyeceklerdir.
43
Kendilerini aşağılanma kaplamış olarak gözleri (sıkıntıdan) yıkılmış bir hâlde (olacaktır).[1] (Oysa) onlar, sağlamken secde etmeye davet edilmişlerdi.
44
Bu sözü (Kur'an'ı) yalanlayanı bana bırak![1] Biz onları bilemedikleri bir şekilde yavaş yavaş helake sürükleyeceğiz.
45
Onlara zaman tanıyorum. Şüphesiz ki benim tuzağım (ince planım) çok sağlamdır.[1]
46
Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da borç yüzünden ağır bir yük altında mı kalıyorlar?
47
Yoksa gayb (bilinemeyen şeyler) yanlarında da (ondan) mı yazıyorlar?[1]
48
Sen Rabbinin hükmüne sabret! Balık sahibi (Yunus) gibi olma! Hani o, üzüntülü bir hâlde (Rabbine) seslenmişti.
49
Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı mutlaka kınanmış (bir hâlde) ıssız bir sahile atılacaktı.
50
Rabbi onu (peygamber olarak) seçmişti ve kendisini iyilerden kılmıştı.[1]
51
Kâfir olanlar zikr'i (Kur'an'ı) duydukları zaman neredeyse seni gözleriyle devirecekler(di). "Şüphesiz ki o cinlenmiştir!" diyorlar.
52
Halbuki o (Kur'an), ancak âlemler için (gerçeği) hatırla(t)madır.[1]