Ayetbul | Kuran Mealleri | Quran | Mehmet Okuyan meali

1

Kendilerine elem verici bir azap gelmeden önce kavmini uyar(sın) diye Nuh'u kendi kavmine göndermiştik.

2

Şöyle demişti: "Ey kavmim! Ben sizin için apaçık bir uyarıcıyım.

3

Allah'a kulluk edin; O'na karşı takvâlı (duyarlı) olun ve bana itaat edin.

4

(Böylece Allah) da günahlarınızı bağışlasın ve sizi, belirli bir süreye kadar ertelesin (yaşatsın)!" Allah'ın (belirlediği) süresi gelince (o artık) ertelenmez.[1] Keşke bilseydiniz!

5

(Nuh) demişti ki: "Rabbim! Doğrusu ben kavmimi gece gündüz (imana) davet ettim[1]

6

Benim davetim ancak kaçmalarını artırdı.

7

Sen onları bağışlayasın diye onları ne zaman davet ettiysem, parmaklarını kulaklarına tıkadılar;[1] elbiselerine büründüler, direndiler ve kibirlendikçe kibirlendiler.

8

Sonra, ben kendilerini açıktan davet ettim.

9

Ardından, onlara hem (açıktan) ilan ettim hem de gizli gizli söyledim.

10

(Onlara) dedim ki: ‘Rabbinizden bağışlanma dileyin; şüphesiz ki O çok bağışlayandır.

11

(Af dileyin ki) üzerinize göğü (yağmuru) bol bol göndersin![1]

12

Mallarınızı ve çocuklarınızı çoğaltsın; size bahçeler versin; sizin için ırmaklar yapsın (akıtsın)!

13

Size ne oluyor ki Allah'a büyüklüğü yakıştıramıyorsunuz?[1]

14

Sizi aşama aşama elbette O yaratmıştır.[1]

15

Görmediniz mi Allah yedi göğü[1] tabaka tabaka (birbiriyle uyumlu)[2] nasıl yaratmıştır!

16

Onların içinde ayı bir nûr kılmış, güneşi de bir kandil yapmıştır.

17

Allah sizi de bitki gibi yerden yetiştirmiştir.[1]

18

Sonra sizi yine oraya döndürecek ve sizi yeniden (oradan) çıkartacaktır.[1]

19

(19, 20) Ondan geniş yollar edinesiniz diye Allah yeri sizin için yaymıştır."[1]

20

(19, 20) Ondan geniş yollar edinesiniz diye Allah yeri sizin için yaymıştır."[1]

21

(Söylediklerini dinlememeleri üzerine) Nuh şöyle demişti: "Rabbim! Doğrusu onlar bana karşı geldiler; malı ve çocuğu kendi kaybını artırmaktan başka bir işe yaramayan kimseye uydular.

22

Çok büyük tuzaklar da kurdular."

23

Şöyle demişlerdi: "Sakın ilahlarınızı bırakmayın; Vedd'i, Suvâ‘ı, Yeğûs'u, Ye‘ûk'u ve Nesr'i terk etmeyin!"[1]

24

(Böylece) onlar elbette çoklarını saptırdılar. (Bunun üzerine Nuh: "Rabbim)! Sen de bu zalimlerin ancak şaşkınlıklarını artır!" (demişti).

25

Onlar, günahları yüzünden suda boğuldular ve ateşe sokuldular[1] ve (o zaman) Allah'ın peşi sıra hiçbir yardımcı da bulamadılar (bulamayacaklar).

26

Nuh demişti ki: "Rabbim! O kâfirlerden kimseyi yeryüzünde bırakma!

27

Şüphesiz ki sen onları bırakırsan kullarını saptırır; sadece ahlaksız, nankör (işler) doğururlar (yaparlar).

28

Rabbim! Beni, ana babamı, iman etmiş olarak evime girenleri, iman eden erkekleri ve iman eden kadınları bağışla! Zalimlerin de ancak helakini artır!"

Nuh Suresi