⌂Ana Sayfa ☾Günlük Ayet ☾Cüzler
15
SURE

Hicr Suresi

Mehmet Okuyan • Kur’an Meal-Tefsir
← Önceki Sure Sonraki Sure →
⌄
⌄
00:00 / 00:00
1
Elif. Lâm. Râ.[1] İşte şu(nlar), Kitabın ve apaçık Kur'an'ın ayetleridir.[2]
2
Bir zaman gelecek, kâfir olanlar "Keşke biz de müslüman olsaydık." diye arzu edecekler.
3
Onları bırak; yesinler, eğlensinler ve boş ümit onları oyalayadursun! İleride (gerçeği) bilecekler!
4
Helak ettiğimiz hiçbir şehir yoktur ki hakkında (bizce) bilinen (belirlenmiş) bir yasa olmasın.
5
Hiçbir ümmet, ecelinin önüne geçemez ve onu geciktiremez.[1]
6
(6, 7) (Müşrikler) "Ey kendisine zikr (Kur'an) indirildiğini (sanan) kişi! Sen şüphesiz ki cinlenmişsin.[1] (Peygamberlik iddianda) doğru söyleyenlerdensen bize melekleri[2] getirsene!"[3]
7
(6, 7) (Müşrikler) "Ey kendisine zikr (Kur'an) indirildiğini (sanan) kişi! Sen şüphesiz ki cinlenmişsin.[1] (Peygamberlik iddianda) doğru söyleyenlerdensen bize melekleri[2] getirsene!"[3]
8
Biz, melekleri ancak ve ancak bir amaç ile indiririz. O zaman da onlara zaman tanınmaz.
9
Zikri (Kur'an'ı) indiren şüphesiz ki biziz, biz; elbette onu koruyucular da biziz.[1]
10
Yemin olsun ki senden önceki milletler arasında da (elçiler) göndermiştik.
11
Kendilerine gelen her elçi ile elbette alay ederlerdi.[1]
12
İşte böylece biz onu (alaycılığı) suçluların kalplerine sokarız.[1]
13
Öncekilere (uygulanan) kanun gelip geçmiş olmasına rağmen onlar (hâlâ) buna (Kur'an'a) inanmıyorlar.
14
Onlara gökten bir kapı açsak ve oradan yukarı çıksalar,
15
"Kesin olarak gözlerimiz bağlandı, aslında bize büyü yapılmıştır." derlerdi.[1]
16
Yemin olsun ki biz gökte birtakım burçlar yarattık[1] ve bakanlar için onu süsledik.[2]
17
Onu (göğü), taşlanmış (kovulmuş) her şeytandan koruduk.[1]
18
Ancak duyma (bilgi) hırsızlığı yapan olursa, onun da peşine açık bir alev yumağı takılır.[1]
19
Yeri genişlettik ve içine ağırlıklar yerleştirdik.[1] Orada ölçülü olan her şeyden (bitkiler) yetiştirdik.[2]
20
Orada hem sizin için hem de kendi(leri)ni sizin rızıklandırmadığınız kişiler için geçim kaynakları yarattık.
21
Hiçbir şey yoktur ki onun hazineleri bizim katımızda olmasın.[1] Biz onu ancak belirli bir ölçüyle indiririz.
22
Biz, rüzgârları aşılayıcılar olarak gönderdik[1] ve gökten su indirdik de onunla su ihtiyacınızı karşıladık. Siz onu depolayamazdınız.
23
Dirilten de öldüren de elbette biziz! Her şeye vâris olan biziz.[1]
24
Yemin olsun ki biz sizden önce gelip geçenleri de geri kalanları da biliriz.
25
Şüphesiz ki Rabbin onları (mahşerde) toplayacaktır. Şüphesiz ki O doğru hüküm verendir, bilendir.
26
Yemin olsun ki biz insanı (pişmiş) kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattık.
27
Cini (İblis'i) de daha önce kavurucu ateşten yaratmıştık.
28
Hani Rabbin meleklere "Ben kupkuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan bir insan yaratacağım." demişti.[1]
29
"Ona düzgün şekil verip kendisine rûhumdan üflediğim zaman onun için (bana) secde edin!"
30
Bütün melekler hemen secde etmişlerdi.
31
İblis hariç.[1] Secde edenlerle birlikte olmaktan kaçınmıştı.
32
(Allah ona:) "Ey İblis! Secde edenlerle olmayışının sebebi nedir?" diye sormuştu.
33
(İblis de:) "Ben (pişmiş) kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattığın bir beşer (insan) için secde edecek değildim!" cevabını vermişti.
34
(Allah) şöyle demişti: "Çık oradan! Şüphesiz ki sen kovuldun.[1]
35
Hesap gününe kadar lanet(im) senin üzerinedir!"
36
(İblis) "Rabbim! İnsanların diriltilecekleri güne kadar bana zaman ver." demişti.
37
(37, 38) (Allah) "Bilinen vaktin gününe kadar zaman verilenlerdensin." demişti.
38
(37, 38) (Allah) "Bilinen vaktin gününe kadar zaman verilenlerdensin." demişti.
39
(39, 40) (İblis) şöyle demişti: "Rabbim! Beni azdırmana karşılık[1] ben de yeryüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve içlerinden samimi kulların hariç hepsini mutlaka azdıracağım!"[2]
40
(39, 40) (İblis) şöyle demişti: "Rabbim! Beni azdırmana karşılık[1] ben de yeryüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve içlerinden samimi kulların hariç hepsini mutlaka azdıracağım!"[2]
41
(Allah) şöyle demişti: "İşte bana ait doğru yol budur.[1]
42
Şüphesiz ki azgınlardan sana uyanlar hariç,[1] kullarım üzerinde senin hiçbir hâkimiyetin yoktur."[2]
43
Şüphesiz ki cehennem onların hepsine vadolunan yerdir.
44
Onun yedi kapısı vardır. Onlardan her kapı için ayrılmış (birer) grup vardır.
45
Muttakîler (duyarlı olanlar), mutlaka cennetlerde ve (su) kaynaklarında (olacaklar)dır.
46
(Kendilerine) "Güven ve selametle oraya girin!" (denecektir).
47
(Birbirlerine) kardeş bir şekilde tahtlar üzerinde karşılıklı olarak göğüslerinde (kalplerinde) kinden ne varsa hepsini çıkarıp atmış (olacağ)ız.[1]
48
Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmayacak[1] ve onlar oradan asla çıkartılmayacaklardır.[2]
49
(49, 50) Kullarıma, benim çok bağışlayan, çok merhametli olduğumu, azabımın da elem verici bir azap olduğunu bildir!
50
(49, 50) Kullarıma, benim çok bağışlayan, çok merhametli olduğumu, azabımın da elem verici bir azap olduğunu bildir!
51
Onlara İbrahim'in misafir(ler)inden (meleklerden) de haber ver!
52
Hani onun yanına girdikleri zaman "Selam!" demişler, (İbrahim de onlara:) "Şüphesiz ki biz sizden korkuyoruz." demişti.
53
(Melekler:) "Korkma; şüphesiz ki biz sana bilgili bir erkek çocuk müjdeliyoruz!" demişlerdi.
54
(İbrahim:) "Yaşlılık bana dokunmasına (gelmesine) rağmen beni müjdeliyor musunuz? (Beni) ne ile müjdeliyorsunuz?" diye sormuştu.[1]
55
(Melekler:) "Sana gerçeği müjdeledik. Sakın ümitsizliğe düşenlerden olma!" demişlerdi.
56
(İbrahim ise:) "Rabbinin merhametinden sapkınlardan başka kim ümit keser ki!" demişti.[1]
57
(İbrahim:) "Ey elçiler (melekler)! (Başka) ne işiniz var?" diye sormuştu.
58
(58, 59) Onlar "Şüphesiz ki biz suçlu bir topluma (onları helak etmeye) gönderildik. Ancak Lut'un ailesi hariç![1] Şüphesiz ki onların hepsini kurtaracağız." cevabını vermişlerdi.
59
(58, 59) Onlar "Şüphesiz ki biz suçlu bir topluma (onları helak etmeye) gönderildik. Ancak Lut'un ailesi hariç![1] Şüphesiz ki onların hepsini kurtaracağız." cevabını vermişlerdi.
60
Hanımı hariç; onun geride (azaba uğrayanların içinde) kalmasını uygun görmüştük.[1]
61
(61, 62) (Melek) elçiler Lut'un ailesine gelince (Lut) onlara "Şüphesiz ki siz tanınmayan kişilersiniz!"[1] demişti.
62
(61, 62) (Melek) elçiler Lut'un ailesine gelince (Lut) onlara "Şüphesiz ki siz tanınmayan kişilersiniz!"[1] demişti.
63
(63, 64) (Melekler) "Doğrusu biz sana, onların şüphe etmekte oldukları şeyi (helak haberini) getirdik. Sana gerçeği getirdik. Doğrusu biz doğru söyleyenleriz." demişlerdi.[1]
64
(63, 64) (Melekler) "Doğrusu biz sana, onların şüphe etmekte oldukları şeyi (helak haberini) getirdik. Sana gerçeği getirdik. Doğrusu biz doğru söyleyenleriz." demişlerdi.[1]
65
Gecenin bir kısmında ailenle (yola çıkıp) yürü; sen de arkalarından git![1] Sizden kimse sakın dönüp de arkasına bakmasın; sizden istenen yere doğru gidin!
66
Ona (Lut'a) şu hükmümüzü vahyetmiştik: "Sabaha çıkarlarken mutlaka onların kökü kesilmiş olacaktır."[1]
67
Şehrin (sapkın) halkı sevinç içinde (Lut'un yanına) gelmişlerdi.
68
(Lut onlara:) "Bunlar, benim misafirimdir; sakın beni utandırmayın!
69
Allah'a karşı takvâlı (duyarlı) olun! Beni rezil etmeyin!"[1] demişti.
70
(Kavmi:) "Biz seni, elalemden (başkalarının işine karışmaktan) engellememiş miydik?" demişlerdi.
71
(Lut:) "İşte kızlarım! (Düşündüğünüzü) yapacaksanız (onlarla evlenin)!" demişti.[1]
72
(Melekler Lut'a) şöyle demişlerdi: "Ömrüne yemin olsun: Şüphesiz ki onlar sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı."[1]
73
Güneş doğarken onları o korkunç ses yakalamıştı.
74
Hemen oranın üstünü altına getirmiştik. Üzerlerine (balçıktan) pişirilmiş (sert) taşlar yağdırmıştık.[1]
75
Şüphesiz ki bunda anlayış sahipleri için dersler vardır.
76
Onlar gözler önünde duran bir yol üzerindedir.[1]
77
Doğrusu bunda iman edenler için bir ders vardır.
78
Eyke halkı da zalimdi.[1]
79
Onlardan intikam almıştık.[1] İkisi de apaçık bir yol üzerindedir.[2]
80
Yemin olsun ki Hicr halkı da elçileri yalanlamıştı.
81
Biz onlara delillerimizi vermiştik fakat onlardan yüz çevirmişlerdi.
82
Onlar, dağlardan güven içinde kalacakları evler oyarlardı.
83
Onları sabaha çıkarlarken o korkunç ses yakalamıştı.
84
Kazandıkları şeyler onlardan hiçbir şeyi savmamıştı.
85
Biz gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri ancak ve ancak bir amaç ile yarattık. O (Son) Saat de mutlaka gelecektir. Onlara güzel bir şekilde hoşgörülü davran!
86
Şüphesiz ki Rabbin her çeşit yaratandır, bilendir.
87
Biz sana tekrarlanan yedi (mesajı) ve yüce Kur'an'ı verdik.[1]
88
Sakın onlardan bazı çiftlere verdiğimiz şeye gözlerini dikme![1] Onlardan dolayı üzülme ve müminlere kanadını indir (alçak gönüllü ol)![2]
89
De ki: "Ben sadece apaçık bir uyarıcıyım."
90
Nitekim biz yalan yere yemin edenlere (azabı) indirmişizdir.[1]
91
(91, 92, 93) Rabbine yemin olsun: Yaptıklarından dolayı mutlaka Kur'an'ı bölüp ayıranların hepsini sorguya çekeceğiz.[1]
92
(91, 92, 93) Rabbine yemin olsun: Yaptıklarından dolayı mutlaka Kur'an'ı bölüp ayıranların hepsini sorguya çekeceğiz.[1]
93
(91, 92, 93) Rabbine yemin olsun: Yaptıklarından dolayı mutlaka Kur'an'ı bölüp ayıranların hepsini sorguya çekeceğiz.[1]
94
Sana emrolunanı açıkça söyle ve ortak koşanlardan yüz çevir!
95
Şüphesiz ki biz alay edenlere karşı sana yeteriz.[1]
96
Onlar Allah ile birlikte başka bir ilah edinenlerdir. İleride (gerçeği) bilecekler!
97
Yemin olsun ki onların söyledikleri şeyler yüzünden senin içinin daraldığını biliyoruz.
98
Rabbini hamd (övgü) ile tesbih et (yücelt) ve secde edenlerden ol!
99
Sana kesin bir gerçek[1] (olan ölüm) gelinceye kadar Rabbine ibadet et!